zaterdag 20 januari 2018

Beaufays, Belgie

Huh, Inderdaad een beetje een vreemde plek… maar laat ik beginnen bij het begin.
“Half zeven”, roept mijn reisleidster als ik vraag hoe laat de wekker moet worden gezet. Want tegen alle gewoontes in vertrekken we dit jaar op een zaterdag. Ja, ik weet het “Stick to the plan”, maar er is maar één die beslist, nietwaar? We slapen in de camper, precies, we staan voor de deur, maar toch. Na “The Voice of Holland”installeren we ons in een steenkoude camper, ondanks dat we de kachel al een tijdje aan hebben. We liggen nog niet of er ontstaat kabaal achter de camper, maar voordat ik alle lichten uit heb, zijn de daders verdwenen. Vanmorgen blijken ze een container te hebben omgegooid. Dit doet de nachtrust geen goed en ik lig de halve nacht te “waken”.
‘s Morgens is het wit om ons heen en na het ontbijt vertrekken we richting Pont-a-Mousson.
Langzamerhand wordt het licht en ondanks de sneeuw op de linker weghelft wordt er driftig ingehaald.
DSCN6335 (800x450)
Het gaat allemaal voorspoedig en na Hoogeveen is de sneeuw verdwenen.
DSCN6337 (800x450)
De Waal is compleet buiten haar oevers getreden, maar levert wel een mooi plaatje op.
Tijdens een bezoek van Hans en Henny, die even verslag komen uitbrengen over hun eerste tocht met hun nieuwe camper, worden we attent gemaakt op het feit dat wij met iets meer dan 6 meter, absoluut niet dwars door Luik mogen. Maar TomTom is ijzerenheinig en alleen Sygic (ook een navigatie programma)  leidt ons “om” Luik.
DSCN6346 (800x450)
We laten Luik dus links liggen en zien nog wel de gebouwen waar we altijd pal langs zijn gereden. Nu kost het ons 10 extra kilometers. Nog even zien we ons vertrouwde weggetje, pal langs de Maas (rechts op de foto).
Luik voorbij komen we onze eerste Ardennen “heuveltjes”tegen en bij de zoveelste bult horen we een droge plof. Het motorvermogen laat het afweten en ik zoek de eerste de beste afrit. De enige geruststelling is dat er geen rode lampjes gaan branden.
Eerst maar eens onze garage raadplegen. Die vermoedt dat er ergens bij de turbo een slang is afgeschoten. Wij bellen aansluitend de NKC die ons doorverbindt met de Alarmcentrale.
DSCN6348 (800x450)
Terwijl de sneeuw gestaag naar beneden komt, is het nu wachten op een monteur of sleepdienst. Gelukkig is er in de kledingwinkel uitverkoop!
Screenshot_20180120-141729
Er komt schot in de zaak?
Wordt vervolgd.

maandag 8 januari 2018

Straattaal

Heb ik toch nog een nieuw woord geleerd. Kech. Met dank aan het ondankbare liftende rappertje.

Nu wil het geval dat ik de afgelopen week in de omgeving van een 14jarige puber, mijn kleindochter, heb mogen verkeren. Toen ik haar vroeg wat zij van het voorval vond, haalde ze ongeïnteresseerd haar schouders op. “Daar is toch niks mis mee?” was het ontluisterende antwoord. “Daar is alles mis mee” probeerde ik nog te redden, wat er te redden was. “Die meiden worden voor hoer uitgemaakt, terwijl ze hem uit de brand helpen, dat kan toch niet?”, “Dat moeten hun weten!”… Met dit antwoord was ik volledig uit het veld geslagen en staakte de discussie voor dat moment.

Nu zijn vrouwen in straattaal al langer de pineut. Synoniemen te over, die niet allemaal even flatteus zijn. Maar het schijnt te wennen, ook bij de dames. Ooit hoorde ik op een terras hoe een paar studenten een serveerster een “sleepslet” noemden. Ze verblikte of verbloosde niet. Ook een vrouwelijke medestudent werd betiteld als “gleuf”, waarbij ik bijkans, van kwaadheid, uit mijn vel sprong.

Toen ik, later op de dag, mijn kleindochter er nog eens naar vroeg, meldde zij mij, dat ook op haar school meisjes met Kech werden aangesproken. Gelukkig zijn op deze school dit soort uitingen snel de kop ingedrukt. Het zal hopelijk nog wel even duren voor het woord Kech is ingeburgerd, want als het maar vaak genoeg wordt gebezigd, zal het op den duur steeds meer van z’n beledigende lompheid verliezen. Want zo werkt het: toen rappers vrouwen jaren geleden betitelden als ’bitches’, zorgde dat ook voor ophef. Nu zijn er vrouwen die elkaar high fiven en „Let’s go bitches!” tegen elkaar roepen voor ze de C&A of de Primarkt ingaan…

Zo heeft straattaal ook wel leuke synoniemen en kunnen we het nieuws ook wat opfleuren. Mooiboy Camiel Eurlings is een papfles want hij gaf pakkies aan z’n flappie en gaat nu loesoe bij het IOC.

Da’s fakking skir ouwe. Jeweettochzelluf!